SIX

Co dalej w podręczniku do The Dresden Files RPG?

Przede wszystkim dużo o samych Aspektach i ich tworzeniu. Autorzy poszli w dobrym (moim zdaniem) kierunku i usystematyzowali ich opis. Dzielą aspekty na „pozytywne” (taki dający oczywistą premię np. Silny) i „negatywne” (przez analogię np. Słaby). Wyróżniają Aspekty chłodne (Tepid), ciepłe (Toasty) i gorące (Fuego!) pokazując jak je rozpoznać i dlaczego stosować te ostatnie. Tyle o samych postawach – wszystko silnie poparte przykładami.

Dalsze rozróżnienie związane jest już z dodatkowymi cechami danego aspektu, jak choćby sposobem jego pojawiania się w grze.

Odkrywanie Aspektów (Guessing Aspects) to próba odkrycia cech szczególnych miejsca lub postaci. W tym miejscu pojawia się pierwsza wzmianka o Oszustwie (Deceit) – postać może przecież próbować  zmylić obserwatora i skutecznie wprowadzić go w błąd co do swoich aspektów. Oszustwo zostanie odkryte dopiero przy próbie użycia aspektu.

Kolejny typ to Aspekty Tymczasowe (Temporary Aspects). Są wynikiem manewrów (maneuver). W zależności od ilości uzyskanych przebić Aspekt może być kruchy (fragile) i tylko raz zaznaczony, albo lepki (sticky) i trwać na swym miejscu (można go przywoływać za punkty Fate) do czasu, gdy ktoś go nie usunie. Aspekty tymczasowe, które trwają dłużej niż scena nazywa się konsekwencjami (consequences).

Nowe aspekty pojawiają się w wyniku akcji oszacowania (assessment) lub deklaracji (declarations). W pierwszym wypadku gracz próbuje zgadnąć jaki Aspekt ma dany obiekt dzięki swej wiedzy, a w drugim wprowadza do gry dzięki swym umiejętnościom (np. używając Czujności do zauważenia Kanalizacji podczas ucieczki).

Całości dopełnia spory zasób przykładowych Aspektów z adnotacją : przykładowe aspekty to nie lista dostępnych – mają ci pokazać jak tworzyć własne, a nie je zastąpić. W mojej opinii  ten rozdział bije na głowę analogiczny z Houses of the Blooded Wicka.

W dalszej części podręcznika znajdziemy umiejętności (skills), wraz z ich przejawami (trappings). Każdy przejaw to dokładne omówienie jak wykorzystać daną umiejętność w grze – to o tyle ważne, że inne elemety mechaniki mogą te przejawy modyfikować, a nawet przenosić do innych umiejętności. Lista umiejętności obejmuje (tłumaczenia nie są zbyt udane, ale powinny oddawać istotę sprawy):

• Alertness – czujność
• Athletics – atletyka
• Burglary – włamanie
• Contacts – kontakty
• Conviction – przekonania
• Craftsmanship – kunszt (naprawy, kreacja)
• Deceit – oszukiwanie
• Discipline – dyscyplina
• Driving – prowadznie (pojazdów)
• Empathy – empatia
• Endurance – wytrzymałość
• Fists – pięści (walka bez broni)
• Guns – broń palna
• Intimidation – zastraszanie
• Investigation – śledztwo
• Lore – tradycja (okultyzm)
• Might – moc (potęga, siła fizyczna)
• Performance – występowanie (umiejętności artystyczne)
• Presence – osobowość (zdolności przywódcze, reputacja, charyzma)
• Rapport – utrzymywanie dobrych stosunków (przyjacielskość)
• Resources – zasoby
• Scholarship – wykształcenie (wiedza)
• Stealth – ukrywanie (ostrożność)
• Survival – przetrwanie
• Weapons – walka wręcz (broń ręczna, biała)

Każda umiejętność jest szczegółowo opisana, z nakreśloną rola jaką pełni w mechanice. Prawdę powiedziawszy przy pierwszym czytaniu trudno całość ogarnąć (sporo tekstu i dygresji), szczególnie, że szczegółowa mechanika opisane jest dużo dalej. W oczy rzuca się, że konflikt społeczny traktowany jest jak każdy inny i rozgrywany mechanicznie.

Kolejny rozdział opisuje Zagrywki (Stunts). To cechy, które rozwijają przejawy (trappings) umiejętności, albo dodając nowe albo modyfikując stare (premie sytuacyjne). Zagrywki dają dodatkowe podbicia, zwiększają wartość umiejętności w określonych okolicznościach, obniżają trudność lub skracają czas potrzebny na wykonanie akcji. Zagrywki dostępne są dla wszystkich, choć dedykowane są głównie zwykłym śmiertelnikom.

Rozwinięciem idei Zagrywek są Moce nadnaturalne (Supernatural Powers). Są droższe w procesie kreacji postaci, ale pozwalają dokonywać rzeczy normalnie niewykonalnych. Bez nich nie byłoby czarodziejów, potworów, wilkołaków i innego tałatajstwa. Zarówno do Zagrywek jak i Mocy nadnaturalnych autorzy przygotowali szereg przykładów (znów jest to raczej pokaz jak tworzyć niż kompletna, zamknięta lista) z zastrzeżeniem, że nie wszystkie Moce nadnaturalne przeznaczone są dla graczy. Znów towarzyszyło mi tu wrażenie, że do uzyskania pełnego obrazu potrzebna jest już wiedza, która znajduje się nieco dalej w książce – zdaje się, że bez dwukrotnego czytania się nie obejdzie.

Tu pozwolę sobie się zatrzymać, aby zachować pewna spójność informacyjną – nie mam sensu w tym momencie zaczynać omawiania kolejnego rozdziału.

Opis najważniejszych elementów mechanicznych dla Fate wydał mi się interesujący i co ważne dość klarowny. Bogate przykłady i notatki na marginesie wiele wyjaśniają, a czytelników książek Butchera z pewnością też ubawią. Niestety mam wrażenie, że naturalny rozwój mechaniki od wersji 2. dość znacznie skomplikował reguły. Nie ma co liczyć na ich wyjaśnienie w 5 minut minut przed sesją – wzrost potencjału jaki drzemie w Fate został okupiony dodatkowym narzutem.

Na dziś to wszystko. A jak przedstawia się harmonogram prezentacji? Your Story zamierzam łącznie przedstawić w czterech odcinkach. Nie potrafię dokładnie określić w jakich odstępach czasowych się pojawić – mam nadzieję, że tydzień na około 100 stron tekstu w zupełności wystarczy. Niestety zawsze jest jakieś „ale”.

W części trzeciej  Playing The Game, Living With Magic, Spellcasting. W części  czwartej Running The Game, Building Scenarios, Nevermore/Baltimore. Dalej planuję porównanie dwóch moich ulubionych mechanik uniwersalnych, czyli Fate i Savage Worlds – różnice, podobieństwa, kiedy którą z nich wybrać? Dalej przejrzę i podzielę się wrażeniami z   Our World. W części piątej przeglądu Old World Order i What Goes Bump. W szóstej Who’s Who,  by w siódmej omówić Occult Chicago. Jeśli w trakcie przeglądania drugiego podręcznika dojdę do wniosku, że lepiej jest opisać go pobieżnie, by nie zdradzać zbyt wiele potencjalnym graczom,  wtedy całość omówię w jednej części. Do następnego czytania.